Digitaal minimalisme: een jaar lang social media-vrij

Twintig jaar geleden, ik herinner me het nog zo ontzettend goed. Het eerste social medium, -Cu2- wat je grotendeels handmatig moest coderen. Geen advertenties, geen Facebook-Cambridge schandalen, geen overmatig verzamelen van data. Gewoon, leuk.

Het begon allemaal zo veelbelovend in de tijd met Hyves, Twitter, Facebook, Instagram en many more. Ik had de tijd van mijn leven met het communiceren met mensen van over de hele wereld, wat een uitvinding! Mijn neef in Amerika? Ik volgde dagelijks wat hij deed, en ik zag ook nog foto’s! Niks meer mensen missen, je had ze altijd in je broekzak.

Tot op het moment dat het langzaamaan een aftroef-spelletje werd van mensen die wilden laten zien hoe geweldig hun leven was. Falen en verdriet zat er niet meer bij. Het leven was een en al pracht en praal. Buiten het pracht en praal, werd er ook een grote beerput open getrokken. Mensen die ik normaal gesproken hoog had zitten, kwamen toch met een lading verbale diarree aanzetten. Discussies die onderling zo hoog opliepen dat ik me afvroeg of ik per ongeluk in 1940 terecht was gekomen. Social media maakt helaas niet het mooiste in de mens los.

Dit was voor mij het moment om langzaamaan vraagtekens te zetten bij het hele gebeuren. Als ik heel eerlijk naar mijzelf toe was, merkte ik dat ik er negatief op reageerde. Negatiever zelfbeeld, van mijzelf en mijn leven. Van mijn omgeving, van eigenlijk alles. Toch was daar de oplossing, je kon net zo zijn als zij, door gewoon hun producten te kopen! En als je maar genoeg geld uitgaf, kon je ook wekelijks naar een feestje, festival of op vakantie.

Uren scrollen door timelines, constant aan het wachten op die volgende like. Het besef dat dit redelijk kansloos en doelloos tegelijk begon te worden, heeft mij een jaar geleden doen beseffen om rigoreus de knoop door te hakken. Mijn tijd weer in eigen handen nemen, mijn zelfbeeld weer in eigen handen nemen en me niet meer druk hoeven te maken om al die onzin die online stond.

2018, het jaar waarin ons huis volledig ontdaan werd van spullen, besloot ik ook mijn social media te declutteren. Twitter, Facebook en Instagram werden cold-turkey gesloten.
Wekelijks heb ik het afgelopen jaar de vraag gekregen hoe ik dat nou toch deed, geen social media. Stiekem had ik verwacht dat het vele malen zwaarder zou zijn, maar wat een opluchting was het! Geen uren in de avonden meer scrollen door tijdlijnen, geen wachten op likes, geen reacties meer op online gebeuren. Het was een verlichting!
Ineens begonnen mensen weer te bellen, af te spreken, er kwamen weer echte conversaties op gang! Het grote voordeel van het niet snel meer even kunnen reageren op een post leidde ertoe dat mensen weer moeite namen om contact op te nemen. Een erg welkome verrassing.

Whatsapp blijft trouwens nog wel een van mijn grote favorieten. Ook hier geldt, hoe minder hoe beter. Maar ik blijf met veel plezier deelnemen aan groepsapps en conversaties met mensen dicht bij me.

Wil je ook social-media-minderen:

  • Begin eerst met het uitzetten van je notificaties, zodat je zelf bepaalt wanneer je kijkt naar de app.
  • Gooi de app eerst van je telefoon af voor je overgaat op een social media-loos bestaan. Misschien is dit voor jou al voldoende, en zo kun je toch soms je tijdlijnen in de gaten houden
  • Bevalt het echt heel goed? Flikker de boel definitief weg 😀

Mijn grootste angst is het moment dat mijn kinderen oud genoeg zijn om een social media account te willen. Het staat tegenwoordig lijnrecht tegenover waarden die ik ze mee wil brengen. Namelijk materialisme en uiterlijk. Dit is een ding waar ik hopelijk nog een paar jaar op kan broeden voor het zover is. Toch houdt het me nu al bezig.

Hoe sta jij hier tegenover? Is social media echt nog van toegevoegde waarde, of ben je er zo langzamerhand ook wel klaar mee?

RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook
Twitter
PINTEREST
LinkedIn
INSTAGRAM

6 Comments on “Digitaal minimalisme: een jaar lang social media-vrij”

  1. Op dit moment heb ik alleen Whats app en LinkedIn. Voor mij is dat voldoende. LinkedIn hoort bij mijn werk en gebruik ik ook alleen voor het werk (als zzp’er kan ik zo makkelijk in contact met mijn netwerk blijven, op de hoogte blijven van nieuwtjes en zelfs nieuwe opdrachten komen via LinkedIn op mijn pad!).

    1. Wat goed!! Hoe bevalt het leven als ZZP’er? Over een paar jaar wil ik ook over, en ben heel benieuwd naar ervaringen

      1. Ik ben niet Truus, maar wel zzp-er. En dat bevalt me al ruim 10 jaar erg goed. De combinatie van flexibiliteit met leuk werk is ideaal. Een nadeel is dat ik geen pensioen opbouw, en ook niet persé heel goed betaald krijg (als je alles omrekent naar loondienst incl pensioen, ziektekosten, vakantiedagen etc). En dan krijg ik nog goed betaald. Lang niet alle zzp-ers hebben dat.
        Als je je er nu op wil voorbereiden dan heb ik 2 tips:
        – zorg voor een goed netwerk (met mensen die je kan bellen 🙂 )
        – zorg voor geld achter de hand (half jaar-jaar geeft veel rust in de opstartfase)

        Kortom: volgens mij ben je goed bezig om straks op een ideale manier te starten.

        1. Ik snap achteraf niet waarom ik zo lang het niet durfde: zzp’er te worden. (en dat terwijl anderen continu zeiden ‘doe dat nou!’) Zzp bevalt mij beter dan in loondienst zijn en dat heb ik ook 22 jaar gedaan. Ik kan zelf bepalen welke opdrachten ik wil doen, i.p.v. allerlei taakjes te moeten doen waar andere collega’s geen zin in hebben en overleggen bij te wonen die zonde van mijn tijd zijn. Er is geen zogenaamde baas meer die mij verteld of ik het goed doe of niet. Natuurlijk krijg ik deze feedback wel, maar dan direct: een goede opdracht leidt vaak tot een nieuw opdracht, daar waar de klik niet is stop ik met de opdracht. Een netwerk is essentieel en geld achter de hand ook heel erg fijn (in mijn geval had ik in man in loondienst en vaste lasten die we van 1 inkomen konden betalen)!

          En je moet goed voor jezelf zorgen, weten waar je energie van krijgt en dat vooral gaan doen en weten wat energie kost en dat niet doen of uitbesteden aan iemand die dat wel leuk vindt!

  2. Ja, dit is een feestje van herkenning. Ik ben vorig jaar, als goed voornemen, op 1 januari gestopt met FaceBook om exact dezelfde redenen en heb er ook totaal geen spijt van gehad. Ik zag er best tegenop door het verslavende effect, maar het is een verademing. Ik gebruik nu alleen nog LinkedIn, Slack, WhatsApp en soms Instagram.

    1. Wat goed! Bizar he, dat jet in de eerste instantie bijna een paniekaanval opwerkt en het uiteindelijk zo’n verademing is. De wereld is helaas een stuk mooier zonder social media. Slack gebruik ik inderdaad ook nog, maar alleen met collega’s. Het blijft fijn om snel met een grote groep te kunnen schakelen. Precies daar waar het ooit voor bedoeld was!

Wat vind jij ervan? Laat het me weten :)

Your email address will not be published. Required fields are marked *