Marie Kondo: Hoe bevalt de methode na vijf jaar

Vijf jaar geleden was ons leven hectisch, chaotisch en soms enigszins deprimerend. We hadden net twee baby’s, we werkten allebei, sliepen nagenoeg niet en wisten soms van voren niet meer hoe we het van achter hadden. Baby’s zijn ontzettend schattig, maar ook flinke energie-zuigers (zei ik dat hardop :D). Vooral onze oudste sliep overdag en was ‘s nachts klaarwakker. Onze tweede diende zich volkomen onverwacht aan waardoor ze 14 maanden schelen. Ons huwelijk had het zwaar onder die oververmoeidheid en vooral ons huishouden leed hier ontzettend onder. Onze uitkomst? Marie Kondo.

Kopen om een frustratie te kunnen verwerken

Zoals ik al vaker heb aangegeven heb ik door de jaren heen een gewoonte ontwikkeld door te gaan kopen wanneer ik me niet goed voel. Ben ik verdrietig? Kopen. Ben ik vermoeid? Kopen. Ben ik boos? Kopen. Ga zo maar door. Je kunt je wel voorstellen dat de PostNL bezorger destijds mijn beste vriend was. Hij kwam nog niet niet binnen op de koffie, maar wist wel precies wanneer ik thuis was.
Gevolg? Het huis was een bende. Naast alle baby spullen die het hele huis overnamen, was het en invasie van meuk. Elke sale gingen er honderden euro’s richting Inditex (waarschijnlijk mede dankzij mijn sponsoring inmiddels een van de rijkste mannen ter wereld ;).
Er werden extra kledingkasten aangeschaft, keukenkastjes puilden uit, het was een drama.

En toen, was daar Marie Kondo to the rescue

Op en dag op werk had ik het er met een aantal collega’s over. In deze periode was ik gezegend met collega’s die aanvoelden als familie. We praatten openlijk over alles wat er gaande was in ons leven, en ondersteunden elkaar waar nodig. Een van mijn collega’s had net een boek gelezen. Zij gaf aan dat ze er ontzettend veel baat bij heeft gehad, en dat het mogelijk ook iets voor mij was. Ik kreeg het van haar en heb het een half jaar stof laten happen in huis. Want, een schoonmaakboek? Een boek over opruimen? Dat was een te burgerlijke aanvulling op mijn al burgerlijke leven. Zoals SJP fameus zei:

Ondanks al die stapels kleding, had ik ‘s ochtends nooit wat om aan te trekken. Niks voldeed, niks was leuk genoeg, ondanks het feit dat ik drie pax-kasten vol had.
Het was tijd om het boek af te stoffen en te gaan lezen.
Vanaf de eerste pagina was ik geboeid!

Marie Kondo’s stappenplan

Om een lang verhaal kort te maken, waar het op neerkomt: je houdt alleen de spullen waar je ontzettend blij van wordt. De seconde dat je het vastpakt voel je een kriebel in je buik en een kleine elektrische schok door je hele lichaam. Alleen spullen die dit gevoel opwekken mogelijk blijven.

Alles begint met deze vraag:

Hoe zie jij je perfecte leven voor je? Mijn voorstelling hierbij, was een schoon en net huis. Een huis dat weinig onderhoud nodig had, omdat het gewoon altijd netjes was. Wanneer ik ‘s avonds thuiskwam, ik gelijk op de bank kon ploffen met een kop thee zonder me druk te hoeven maken om de rotzooi. En een huwerlijk zonder irritatie over al mijn spullen.

Nadat je bovenstaande hebt gedaan, ga je alles onderverdelen in de volgende categorieën: kleding, boeken, papieren, keuken, “komono”, kleine prul artikelen.
Sommige stukken zijn iets te zweverig voor mij, zoals het bedanken van afgedankte producten. Daar moet je even doorheen lezen. Of misschien werkt het voor jou wel, dan vooral doen!

Marie Kondo stap 1: categorie kleding

Kleding. Mensen hebben vaak geen idee hoeveel ze van een bepaalde categorie hebben. Het idee is om van elke categorie alles wat je ervan hebt in huis te verzamelen en het op een grote hoop te gooien. Ook begin je met de categorie kleding. Kleding heeft over het algemeen niet heel veel emotionele waarde en er zit vaak genoeg tussen wat weg kan. Ik verzamelde zo’n 30 broeken, eenzelfde aantal jurken en rokken en minimaal 100 blousen, t-shirts en truien. Ik had 67 paar schoenen (I know, I know). en 28 riemen. Toen alles op een grote berg lag, heb ik me eerst een uur diep geschaamd. Vervolgens heb ik mijn mouwen opgestroopt en ben ik keihard aan de slag gegaan. Elk item ging door mijn handen. Uiteindelijk besloot ik drie stapels te maken, de JA, de misschien en de NEE. (leuke note, deze opruimronde heb ik door de jaren vaker gedaan, en alleen de JA’s zijn uiteindelijk overgebleven, de “misschien” spullen verdwenen uiteindelijk alsnog). Ik heb zo’n 80% van mijn kleding weggegeven aan familie in het buitenland en een boel verkocht.
Nadat kleding is uitgezocht, raadt ze aan dit op een speciale manier op te vouwen. De Marie Kondo – folding tutorials kun je hier bekijken.

Marie Kondo stap 2: categorie Boeken

Boeken. Al mijn studieboeken door de jaren heen had ik bewaard. Ik deed er niets mee en ze lagen voor een groot deel nog in verhuisdozen. Ook ben ik de afgelopen jaren nagenoeg volledig overgestapt op e-books op mijn Kobo. Dit zorgt voor een opgeruimd huis en toch kan ik de boeken later teruglezen. Ook voor boeken geldt hetzelfde, alleen de items houden waar je echt blij van wordt. Een aantal exemplaren zag ik mijzelf later nog een keer lezen, of wilde ik graag bewaren voor mijn kinderen. De rest heb ik gedoneerd of verkocht.

Marie Kondo stap 3: categorie Papieren

Papieren. Papieren zijn hoofdpijn. Niemand heeft zin in een administratie aanleggen, waardoor papieren zich vaak op een hoop opstapelen. Wij besloten het anders te pakken. Bijna al onze administratie heb ik gearchiveerd in Evernote. Hier kun je netjes tags aanmaken, categorieën aanmaken en kun je zoeken in documenten. Wat een uitkomst! Alleen belangrijke papieren zoals autopapieren etc hebben we nu nog in mappen zitten, de rest is allemaal in de papierversnipperaar gegaan. Het grote voordeel is dat je ten aller tijden je administratie bij de hand hebt.

Marie Kondo stap 4: categorie De keuken

Keuken. De keuken is al snel een verzamelplaats van een lading dubbelingen. Hoeveel pollepels, Tupperware bakjes (met een missende deksel) en knoflookpersen heb je nodig? En hoe vaak maak je nou echt gebruik van de ijsmaker? We hebben alle keukenkastjes leeg getrokken, alle dubbelingen (trippelingen, vierlingen etc) gesorteerd en een groot deel hiervan weggedaan. Alleen producten die we het afgelopen jaar gebruikten, mochten blijven. Wat wegging?

  • Inderdaad, de ijsmachine
  • De derde knoflookpers
  • Alle siliconen cakevormen waar we nooit iets mee deden
  • 80% van de mokken de verzameld waren over de jaren
  • Een lading theeglazen die we nooit gebruikten

En zo nog een heleboel kleine dingen.

Marie Kondo stap 5: categorie Komono, aka, allerlei.

Dit zijn vooral alle losse kleine items in huis. Het stomme is dat dit vaak mega kleine items zijn, die wel de meeste ruimte innemen. Voornamelijk omdat er zoveel van is. Daarnaast zorgen deze items er vaak voor dat je huis gevoelig wordt voor rotzooi. Het zijn items zonder vaste plaats, waar je over het algemeen weinig waarde aan hecht die overal neergekwakt worden.
We hadden bijvoorbeeld zo’n 60 pennen door het hele huis liggen. Ik gooide er 55 weg, en bewaarde de andere 5 netjes op een centrale plek in het huis. Bewaar alleen wat je nodig hebt, en gooi de rest weg.

Marie Kondo stap 6: categorie persoonlijke spullen

Dit is de moeilijkste categorie. Het zijn de spullen die emotioneel beladen waarde hebben (of toegekend krijgen, spullen hebben geen emotionele waarden). Het zijn de stapel foto’s van de afgelopen 25 jaar. Het is dat ene kleine standbeeldje die je op 3 jarige leeftijd van je inmiddels overleden oma hebt gekregen. Het speentje die je als 2 jarige nog in je mond had toen je amandelen werden getrokken. Items die een herinnering met zich meedragen. Het probleem is, het zijn vaak geen mooie of functionele spullen. Het zijn gewoon: spullen. Het moment dat dit besef binnenkomt, dat wanneer je de spullen wegdoet de herinnering niet verdwijnt, is het moment dat je er afstand van kunt doen.

Een tip die ik ooit las: maak foto’s van de items. Op die manier heb je het niet meer fysiek in huis, maar kun je er toch nog naar kijken wanneer je daar ooit behoefte aan hebt. Mogelijk kunnen deze foto’s na een bepaalde tijd ook weg.

Mrs. Frugal’s stap 7: categorie decoratie in huis

Dit is geen officiële Marie Kondo categorie, maar wel eentje die ik hard nodig had. Van nature ben ik een huismus en een ‘gezelligheids’ mens. Alles draait om warmte en gezelligheid. Dit is de reden dat ik altijd veel geïnvesteerd heb in spullen voor thuis. Met als resultaat? Enigszins geïnvesteerd. Er waren teveel spullen om de mooie dingen nog goed uit te laten komen. Ondanks dat het pijn deed sommige spullen te laten gaan, ben ik blij dat we die keuze toch gemaakt hebben. Het huis is zoveel rustiger, prettiger, lichter en gezelliger. De dingen die echt aandacht horen te krijgen, krijgen die nu ook.

Hoe werkt Marie Kondo op de lange termijn

Zoals ik in het begin al aangaf, leef ik inmiddels al vijf jaar op deze manier. Ondersteund door mijn grote vrienden, The Minimalists en vele andere podcasters/bloggers en vloggers heeft dit gezorgd voor een compleet andere leefwijze.
Lees ook: Hoe The Minimalists mijn leven veranderden.
Het meest pijnlijke besef op het moment dat je echt je gaat ontdoen van spullen is het besef dat er honderden, mogelijk duizenden euro’s naartoe zijn gegaan. Dit is een feit, en kan helaas niet meer teruggedraaid worden. Al die tijd dat ik aan het werk was, niet bij mijn kinderen was en dat geld uiteindelijk naar de stort is gegaan. Tsja, dat besef doet pijn. Het enige dat je kunt doen is accepteren dat het zo werkt, dankbaar zijn voor dit nieuwe inzicht en je leven gaan aanpassen.
Wij houden hier thuis 2 a 3 keer per jaar een volledig nieuwe opruim ronde volgens deze methode. Maar gezien mijn koopstop en onze compleet nieuwe manier van leven is er bar weinig wat nog weg kan. Soms is er kleding waar je wat op uitgekeken raakt na een x-aantal jaar wat weg kan. Of kapotte kleding die niet meer gerepareerd kan worden. Ook de kinderkleding-kast is aan verandering onderhevig. Kapot, vlekken, te klein, dit wordt jaarlijks uitgezocht.

Conclusie

Dat is ook de crux van deze hele pleur-weg-en-opruim-methode. Alles moet nadat je klaar bent een trouwe vaste plek in het huis krijgen en je leefwijze moet veranderen. Ga de Action niet meer in voor een flesje Dreft om hem vervolgens met twee overvolle karren te verlaten. Ga naar binnen voor het flesje Dreft, en ga naar buiten met en flesje Dreft. De seconde dat je weer in de verleiding komt, denk na over die bergen spullen die je huis hebben verlaten. Vraag jezelf bij elke (intentie tot) aankoop af of het op de lange termijn je leven verrijkt, of het kwalitatief dusdanig goed is dat je uberhaupt over de lange termijn kunt denken of dat het binnen no-time ook gaat verstoffen in huis.

Mijn huis is bijna altijd netjes met weinig inspanning. Ik heb elke dag keuze uit een klein scala aan kleding die me ontzettend blij maakt en dit heeft me heel veel geld bespaard over de jaren heen! Maar het allerbelangrijkste, het heeft gezorgd voor een hoop rust hier in huis.

De grote vraag is ook vaak: krijg je geen spijt? Om heel eerlijk te zijn, heb ik van geen enkel product dat weg is gedaan spijt gehad. Nog erger, ik zou niet eens meer dan 15 dingen op kunnen noemen die weggedaan zijn. Het enige advies dat ik kan geven wanneer je hier bang voor bent: Maak een “misschien” stapel, stop deze in verhuisdozen en plaats ze ergens uit het zicht. Alles wat je na een jaar nog niet uitgepakt hebt, kan officieel afscheid van genomen worden.

Ben je ook klaar voor de grote schoonmaak?
Het boek Marie Kondo, Opgeruimd (of Spark Joy) is hier te vinden.

Inmiddels is er ook een Netflix Originals serie (erg vermakelijk):
Tidying up with Marie Kondo

RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook
Twitter
PINTEREST
LinkedIn
INSTAGRAM

One Comment on “Marie Kondo: Hoe bevalt de methode na vijf jaar”

Wat vind jij ervan? Laat het me weten :)

Your email address will not be published. Required fields are marked *