frugal

Frugalicious, hoe het allemaal begon

Welkom allemaal! Hier een ex-shopaholic (alhoewel, nog steeds in de afkickfase), die (met vallen en opstaan) probeert de boel weer op orde te krijgen.

Kopen, kopen, kopen

Al sinds ik jong ben werk ik, hard en vooral erg veel. De afgelopen 15 jaar heb ik aardig wat geld verdiend, en op de één of andere manier is (bijna) alles foetsie .

Mijn moeder probeerde me al van jongs af aan bij te brengen dat ik toch écht een deel van mijn geld apart moest zetten voor later, that never happened. Ik was eigenwijs en verdiende mijn eigen geld, niemand die mij kon vertellen wat ik er wel of niet mee moest doen.

Vanaf mijn 22e werk ik nagenoeg fulltime, verdien ik aardig wat geld en is mijn uitgavepatroon alleen maar gestegen. Onder het motto ‘geld moet rollen, anders was het wel vierkant geweest’ heb ik heeeel wat verbrast. Sinds internet shoppen bestaat en Google maps mijn huis weet te vinden het één groot feest. Ik had aandelen in PostNL moeten nemen.

Sinds drie maanden is het roer hier thuis omgegaan. Manlief hintte er soms stiekem op, dat ik misschien íets minder uit zou moeten geven. Maar wederom, mijn eigen zuurverdiende geld, mijn keuzes. Toch kwam op een dag ineens het besef: ik spendeer zoveel tijd aan ‘projecten’. We hebben het project ‘horloges’ gehad, wekenlang online, zoeken op pinterest, Google, webshops etc etc. Prachtige Excelsheets met modellen, specificaties, prijzen etc. Het project ‘cowboylaarzen’ (Sendra’s), ‘winterjassen’ (Woolrich), ‘make-up’ (Urban Decay) en héél veel parfums (bij voorkeur Chanel). En het grootste probleem, tijdens de projecten kwam ik zoveel verschillende dingen tegen, dat ik me niet beperkte tot één aanschaf, nééé, we kochten gewoon wat de rekening (en het creditcard limiet) toeliet.
Het uiteindelijke moment dat de spullen binnenkwamen verdwenen ze in een la/kast/whatever en was het tijd voor het volgende project.

Ik kwam tot het besef dat ik vooral de projecten erg leuk vond, en het uiteindelijke resultaat me bar weinig kon schelen. Het grote probleem was dat juist het resultaat me erg veel geld kostte!

Frugal: zuinig. Niet te verwarren met goedkoop.

Een volledige koopstop was de enige optie, cold turkey erin. Na lang twijfelen stelde ik  mijn man op de hoogte van mijn plannen, en toen.. was er geen weg meer terug.

Sindsdien heb ik een nieuw project (ik moet iets met al mijn nieuw verworven vrije tijd): Persoonlijke financiën! In het engels ‘frugal’, in het Nederlands ‘zuinig’, alhoewel ik zuinig weer zo negatief vind klinken. Frugal komt in vele gradaties, van mensen die hun wc-papier de deur uit doen om kosten te besparen (iew) tot aan een hutje op de hei gaan wonen om de woonlasten te drukken (gaan we hier niet doen) en mijn variant: heel goed nadenken waar je je geld aan uitgeeft en hoe! Mijn project is het vinden van een balans. Een balans tussen uitgeven en sparen, nadenken en uiteindelijk doen. Luxe, op een verantwoorde manier.

Goals, goals, goals.

 

Aangezien maar weinig mensen in mijn omgeving zich hier iets voor interesseren, en veel van deze informatie alleen in het engels beschikbaar is, deel ik mijn reis hier.

Wil je op de hoogte blijven van mijn reis? En misschien stiekem zelf ook nog wat opsteken? Volg dan mijn blog!

2 thoughts on “Frugalicious, hoe het allemaal begon

Wat vind jij ervan? Laat het me weten :)

Your email address will not be published. Required fields are marked *